Wielka Racza – Wielka Rycerzowa

Wielka Racza, Wielka Rycerzowa. Nazwy budzące respekt, brzmiące dostojnie i władczo. Zwlekałam z tym wypadem. Trasę miałam już dawno zaplanowaną, aż w końcu przyszedł ten dzień, kiedy obudziłam się rano, stanęłam przed lustrem i powiedziałam: dzisiaj pojedziesz w Beskid Żywiecki.

Grupa Wielkiej Raczy inaczej Worek Raczański jest to grupa górska w południowo – zachodniej części Beskidu Żywieckiego. Na te dumnie brzmiące nazwy składa się szczyt Wielkiej Raczy 1236 m n.p.m, Przełęcz Przegibek, szczyt Wielkiej Rycerzowej 1226 m n.p.m. oraz wszystkie inne szczyty po drodze. To bardzo ciekawa opcja na całodniowego tripa.

Przebieg trasy: Sól – Wielka Racza – Wielka Rycerzowa – Rycerka – Sól –> 50 km – 1777m up

Sól

Trasę rozpoczynam w małej wiosce Sól, położonej niedaleko Rycerki i Rajczy. Taką ciekawostką jest fakt, że jak nazwa wskazuje (ma coś wspólnego z solą) znajdują się tutaj źródła solankowe, które są najbardziej zmineralizowane spośród źródeł na obszarze całych polskich Karpat.

rycerzowa

Na początku wiadomo, bez szału, bez sapania, bez zbędnego ostrego podjeżdżania. Takim gładkim asfaltem, jadę ok 4,5 km, aż do skrzyżowania z czerwonym szlakiem. Owszem mogłam w Soli od razu wbić się na czerwony szlak, lecz dzień coraz krótszy i mogłabym zwyczajnie nie zdążyć dojechać o normalnej porze z powrotem. Trochę żałuję, bo mijam fragment czerwonego szlaku biegnącego przez Rachowiec.

rycerzowa

Aleja zakochanych

Docieram do końca asfaltu, a tym samym do czerwonego szlaku, który łączy się z tzw. Aleją zakochanych i jest także szlakiem granicznym. Robię oczywiście przerwę, ostatni fragment podjazdu dał mi w kość. Poza tym, to idealne miejsce na powzdychanie do krajobrazu i zjedzenie drugiego śniadania.

rycerzowa

Wracając do Alei zakochanych. Jest to szlak spacerowy przebiegający przez Duży Rachowiec – Mały Rachowiec – Orawcowa – Gomółka – Skalanka. Niestety jadę nim tylko kawałek. Mimo to widoki są tak urokliwe, że można się zakochać.

rycerzowa

Wskakuję na czerwony szlak, którego będę się trzymać właściwie przez całą dzisiejszą trasę.

rycerzowa

Jak przystało na szlak spacerowy, jadę spacerowym tempem, naprzemiennie zjeżdżając i podjeżdżając. Rozkoszuję się ciszą przerywaną śpiewem ptaków i brzęczeniem owadów.

rycerzowa

Przełęcz Graniczne

Docieram do przełęczy Graniczne. Spotykam pierwszych turystów, a właściwie to grzybiarzy.

rycerzowa

W tym miejscu rozpoczynam serię podjazdów i wypychów.

rycerzowa

W powietrzu ewidentnie czuć jesień. To nie jest już to słońce, które grzało jeszcze niedawno. Las ma inny zapach, jesienne kolory zaczynają powoli ozdabiać drzewa.

rycerzowa

Szlak jest bardzo przyjemny, droga wypełniona większymi kawałkami szutru.

rycerzowa

Zdarzają się też dużo większe, ale nie utrudniają podjazdu.

rycerzowa

Jadąc przez las, można zapomnieć, że jest się w górach. Ten fragment bardzo przypominał mi ścieżkę, którą mam dosłownie pod domem.

rycerzowa

Pierwszy wypych przebiegł gładko, bez żadnych większych komplikacji, do których zazwyczaj mam szczęście. Chodzi mi tu o powalone drzewa i krzaczory, przez które zwykle przedzieram się jak czołg.

rycerzowa

Kykula 1087 m n.p.m

Tym sposobem zdobywam pierwszy tysięcznik dzisiejszej wyprawy. Na szczycie Kykula spędzam chwilę uzupełniając kalorie.

rycerzowa

W górach panuje niezmienna zasada. Co zostanie podjechane, musi zostać zjechane. Dlatego z Kykuli zjeżdżam kilka metrów zdobytych przewyższeń na Magurę 1073 m n.p.m.

rycerzowa

Rozpędziłam się bez pamięci, aż tu nagle przeszkoda.

rycerzowa

Kraina singlem usłana

Początkowo tytuł wpisu jaki wpadł mi do głowy, miał brzmieć Kierownicza wycieczka na Wielką Raczę. Jednak ostatecznie zostałam przy klasyku. Dlaczego kierownicza? W trakcie tej wycieczki zrobiłam 35 zdjęć kierownicy roweru. Spokojnie, nie umieściłam tutaj wszystkich.

rycerzowa

Ogólnie dalsza część szlaku na Wielką Raczę, to jeden długi singiel – cały dla mnie. Wszystko byłoby idealnie gdyby nie to, że ciągle miałam wrażenie, że jadę chyba nie od tej strony, co powinnam…

rycerzowa

Po drodze korzystam ze źródełka.

rycerzowa

Zawsze warto uzupełnić zapas wody, bo kto wie co będzie dalej. Fakt, wiedziałam, że będzie schronisko, ale perspektywa stania w kolejce po butelkę wody, jest średnia.

rycerzowa

Singiel przez trawy.

rycerzowa

W towarzystwie pięknych widoków.

rycerzowa

Singiel przez młodnik.

rycerzowa

Z jeszcze ładniejszym widokiem.

rycerzowa

Singiel przez sosnowy las.

rycerzowa

Singiel, singiel singiel….

rycerzowa

We wpisie Żywiecki klasyk wspominałam, że dopiero się zaprzyjaźniamy. Po tym dniu już wiem, że Beskid Żywiecki ląduje wyżej w moim rankingu ulubionych górskich miejscówek.

racza

Racza jest już blisko. W tym pachnącym grzybami lesie, zaliczam Wielki Przysłop 1037 m n.p.m.

rycerzowa

Klasyk, czyli wypychowe selfie.

rycerzowa

Nagrodą za wypych jest oczywiście… Singiel.

rycerzowa

Później kawałek slalomu między pozostałościami po ściętych drzewach. Przynajmniej jest okazja do poćwiczenia ciasnych zakrętów.

rycerzowa

Przed Szczytem Wielkiej Raczy zaliczam krótki wypych.

rycerzowa

Ostatni już singiel prowadzący na Wielką Raczę.

rycerzowa

Wielka Racza 1236 m n.p.m.

Wielka Racza jest najwyższym szczytem Worka Raczańskiego. Na górze jest rozległa polana z klasycznym widokiem na Małą Fatrę.

rycerzowa

Wielka Racza jest także najwyższym szczytem Beskidów Kysuckich, po stronie naszych słowackich sąsiadów. Tak jak poruszałam temat przy okazji wpisu o Klasyku Żywieckim – strona Słowacka Beskidu Żywieckiego, nazywana jest Beskidem Kysuckim.

rycerzowa

Tuż pod szczytem jest schronisko. Miałam straszliwą ochotę na kawę, ale ilość osób jaka otaczała ten bezbronny budynek, była zdecydowanie zbyt duża. Nie miałam tyle czasu.

rycerzowa

Z podestu widokowego też nie skorzystałam.

rycerzowa

Widok na Małą Fatrę był na tyle piękny, że w sumie nie potrzebowałam wchodzić na dodatkowe trzy metry.

rycerzowa

Początek jesieni to jeden z piękniejszych etapów zmieniających się barw roślinności. Jeszcze jest zielono, ale niektóre gatunki wcześniej przechodzą w stan czerwono – złotego letargu. Do tego błękit nieba, białe pierze zawieszone gdzieś wysoko i wyraźnie widziana linia horyzontu.

racza

Borówkową ścieżką pędzę w dół z widokiem na Rozsutec. Wykorzystuję moment, kiedy zrobiła się przepustowa luka turystyczna.

racza

Hala Mała Racza 1151 m n.p.m.

Zjeżdżam na Halę Mała Racza kładę się na trawie, zatrzymuję czas i zostaję tam… Długo.

racza

Nie mogłam tak po prostu przejechać obojętnie, biorąc tylko głębszy, zachwycający wdech i wypuszczając go z wiatrem. Ucięłam sobie drzemkę na trawie i gapiłam się na góry. To ten rodzaj widoków, przy których czujesz zachwyt, szczęście, wdzięczność i spokój jednocześnie.

rycerzowa

Wiedziałam, że to jest najlepsze miejsce dzisiejszej wycieczki i aż prosi się o bicie niskich pokłonów, oraz poświęcenie większej uwagi.

racza

Ale niestety kiedyś trzeba się ruszyć. Dlatego wstaję leniwie nie patrząc na zegarek. Jadę. Drobna usterka szlaku nie robi na mnie wrażenia.

racza

Rozpoczyna się kolejny etap singli, którymi aż chce się jechać.

racza

Singlem pośród fioletowych kwiatów jadę w kierunku Hali Śrubita.

racza

Hala Śrubita

Na owej Hali było kiedyś turystyczne przejście graniczne. Ogólnie jest ładnie, ale jednak czas zaczyna gonić i nie zatrzymuję się na dłużej.

racza

Wjeżdżam na piękny trawers, którym zmierzam w kierunku Przełęczy Przegibek.

racza

Dzielnie przejeżdżam przez niezbyt rwący potok.

racza

Kiedyś myślałam, że to takie wielkie sokrotki.

racza

Podjazd jest łagodny, ale pojawiają się też takie kałuże, nigdy nie zasychające, wiecznie mokre.

racza

Dalsza część wiadomo. Singiel.

racza

Nad Przełęczą Przegibek 1023 m n.p.m. dojadam resztki ciastek i szykuję się do podjazdu. Na początku jest to piękny zjazd, a następnie długi singiel z pięknym widokiem.

racza

Przepych na Rycerzową

Przyszła pora na wypych, który trochę spędzał mi sen z powiek, ponieważ już wcześniej na mapie dostrzegłam, że w tym miejscu będą przysłowiowe jaja. Właściwie to prawie pionowa ścianka, ale przynajmniej jest się o co zaprzeć i jakoś centymetr po centymetrze to idzie.

racza

Do tego zza drzew prześwituje całkiem przyzwoity widok, który umila mi ten wypych w stylu slow motion.

racza

Wielka Rycerzowa 1226 m n.p.m.

Po takim ciężkim wypychu nie ma co oczekiwać nagrody. Widoków brak i jakoś tak tu mało przyjaźnie.

racza

Ale za to zjazd do Przełęczy Halnej jest szybki i przyjemny. Do tego w dalszej części z panoramą 360° na pasma Lipowskiej i Rysianki, masywy Pilska i Babiej Góry, Tatry, Podhale oraz Niżne Tatry i Małą Fatrę.

racza

I jeszcze to.

racza

Hala Rycerzowa 1147 m n.p.m.

Hala Rycerzowa prosiła mnie, abym została do zachodu słońca. Niestety tym razem musiałam jej odmówić, ze względu na moje bezmyślne nie zabranie żadnej lampki. Dlatego też mimo, że padam z głodu nie zatrzymuję się w schronisku.

racza

Na Przełęczy Halnej zatrzymuję się tylko na krotką wymianę zdań z przesympatycznymi turystami pijącymi wódkę.

racza

Za plecami zostawiam Wielką Rycerzową i kontynuuję podjazd czerwonym szlakiem dopingowana krzykami wesołych turystów.

racza

Mimo, że słońce jeszcze w miarę wysoko, w lesie zaczyna robić się ciemno.

racza

Nie boję się ciemności

W tym miejscu uznałam, że nie ma co się spieszyć. To, czy 15 minut wcześniej będę przy samochodzie czy nie, niczego nie zmieni. Tak czy siak zaraz będzie ciemno.

racza

A pięknego zachodu, który zostanie w głowie, nikt mi nie zabierze. Dlatego nauczyłam się kolekcjonować właśnie takie chwile.

racza

Zjeżdżam do przysiółku wsi Soblówka, na skrzyżowaniu szlaków obieram dalej kierunek czerwony.

racza

To chyba jeden z lepszych odcinków szlaku, ale niestety, jest już totalnie ciemno, dlatego powolutku się toczę, żeby na sam koniec nie wybić sobie jedynek.

racza

Rycerka Górna

Zdecydowalam się skrócić trasę i zjechać po stoku, wzdłuż wyciągu narciarskiego Białasówka do Rycerki Górnej.

racza

Widok na Rycerkę, ktorą powoli otulają wieczorne mgły.

racza

Zasapana asfaltowym podjazdem, docieram do Soli dziękując Żywiecczyźnie za cudowny dzień i gościnę.

racza

Mapa

Podsumowanie

Dystans: 50 km

Przewyższenie: 1777 fajna liczba wyszła

Czas: cały dzień

Stopień trudności: zawsze mam z tym problem, bo to zależy. Od umiejętności, kondycji, pogody, roweru i ogólnie czy masz dobry dzień , czy nie koniecznie. Pod względem technicznym uważam, że trasa jest średnia. Tzn. dużo podjazdów, oraz ciężki wypych na Rycerzową, zjazdy do ogarnięcia.

Najpiękniejsze miejsce: Hala Mała Racza – zakochałam się

Postoje: na trasie są schroniska – Wielka Racza, Przegibek, Hala Rycerzowa

2 thoughts on “Wielka Racza – Wielka Rycerzowa

  1. To też jeden z moich ulubionych rejonów, jeszcze w miarę “dziki” – choć i tu las jest wycinany coraz to wyżej i wyżej, i coraz więcej pojawia się szutrowych dróg do zwócki drewna :/

    Aha – ten “przysiółek Soblówki” to po prostu Młada Hora – przez sekundę musiałem się zastanowić czy na pewno o to miejsce ci chodzi 😉

    Pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *